herşey 1ocak akşamı sevdiceğin 2arkadaşıyla klaba gitmesiyle başladı.
hava 9 -evet artı9- dereceden bir anda 0a düşmüştü.
yorgunduk.hem de hiç bir atraksiyon yaşamamış olmamıza rağmen.
gelgelelim bizim 3silahşörler yollara düştü.
ben is evde -sıcak huzurlu ve pijamalı evde- familyguy eşliginde mıyıklarken
(mıyıklamak diye birşey yok.neden yazdın mal mısın deme bilmiyorum.)
bir anda kapı açıldı ve sevdicek nefesiyle yaydığı milyonlarca mikrobuyla tam da karşımda duruyordu.
sesi adeta karaköygüzellerine taşçıkaracak cinstendi.
artık o hastaydı.
ve ıstırap dolu günlerimiz başlamıştı.
her nasılsa hasta -ki farkettiğim üzere her haliyle- sevgili benimle her anını paylaşmak istiyordu.ve fakat bu anların hiçbirinde paylaşılabilecek bir aktiviteye yanaşmıyor
-misal sevişmek-benimle oturmak,yemek yemek ve uyumak istiyordu.
evet.
ağır psikopat.
uyumak derken açıklayayım.sarılıp uyumak birlikte uyumak gibi kavramlardan bahsetmiyorum.
içinde en ufak bir romantizm bile yok bu isteğin.
eğer tdk açıklamış olsaydı eminim ki "aynı anda uyumak" olarak açıklardı.
ve ben uykum yok dediğim anda ipler kopmuştu bir kere.
ben böyle atar görmedim.
şimdi ben de hastayım.ama çok soğukkanlıyım.
burnum aktıkça siliyor,aradabir çişimi yapıyorum.
çayımı içip,çizgifilm izliyorum.nazlı değilim.
sevgiliminiçindebirorospuvar.
çok yalnızım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder